Tasavvuf Sözlüğü
Arapça, mutlak fetih (açılma) demektir. Fütuhatın en a’lâ ve en mükemmelidir. Zat-ı ehadiyyetin tecellisini, ayn-ı cem’de, mâsivadan tümüyle fâni kılıp istiğrak halinde bulunmayı ifade eder. “Allah’ın zaferi ve fethi geldiği zaman…” (Nasr /1) âyetiyle bu hususa işaret olunur.