tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
fesât, -dı a. [Ar. ] l.
fik. İslâmî inançta bir ibadetin vasıf ve şartlarmda oluşan kusur veya eksiklik. 2.
huk. İslâm hukukunda bir işlemin veya davanın vasıf ve şartlarmda oluşan kusur veya eksiklik. 3.
Sosyal düzenin ve ahlâkî yapının bozuluşunu ifade eden bir terim, “salâh” ve “maslahat” (bk. bu madde) karşıtı. Kur’ân-ı Kerîm’de on bir ayette aynen, otuz dokuz ayette de bu kelimelerin türevleri olarak yer alan bu terim, “Belirli bir sistem içinde kavranan bu âlemin ve toplumun veya bireyin var olmasına sebep olan tabiî düzen veya dengenin bozulmasını” ifade eden bir anlamda geçmektedir.
Öte yanda, “fesâd”m en çarpıcı örneğini yine Kur’ân-ı Kerîm’de “Enbiyâ suresi” nde, mealen “Eğer yerde ve gökte Allah’tan başka tanrılar bulunsaydı yer ve gök kesinlikle fesada uğrardı. ” ifadesi ile bulmaktayız. Öte yanda pek çok hadiste de bu terim “bozulma” anlamında kullanılmıştır (bk.
Wensinck, el-Mu'cem “fsd” maddesi).