Ehl-i dil

1. Hudavend-i dil, Gönül ehli, arif. 2. Serden geçen sırra eren sâlik. Ehl-i dil, her istediğini rahat ve serbestce söyler, sözlerinden dolayı kınanmaz; fakat kendi derdini gizler. Bkz. Ashab-ı dil. Ehli Safvet E. A تب Ehl-i dildir diyemem Sesi sdf olmayana Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil Söylemem derdimi hemdemim olan aha bil; Belki Sinemdeki şu nâle-i cân-gâha bile
2. Serden geçen sırra eren sâlik. Ehl-i dil, her istediğini rahat ve serbestce söyler, sözlerinden dolayı kınanmaz; fakat kendi derdini gizler. Bkz. Ashab-ı dil. Ehli Safvet E. A تب Ehl-i dildir diyemem Sesi sdf olmayana Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil Söylemem derdimi hemdemim olan aha bil; Belki Sinemdeki şu nâle-i cân-gâha bile

Dil, Farsça’da gönül demektir. Gönül ehli kimseler için bu tabir kullanılır. Neşeli, zevkli, hâl ehli, aşk ve şevk sahibi kimseye denir.Ehl-i dildir diyemem sînesi saf olmayana, Ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil.Nef’î(Manası: Gönlü temiz olmayana gönül ehli diyemem, gönül ehli olanların birbirilerini tanımamaları insafa uymaz).