efâl-i şer'iyye

ç.a. («L^ Jl*îl) Namaz, oruç, ahş veriş, hibe gibi şerî hükümlere bağlı eylemler. efendi a.

1. Sahip, malik, mevlâ: Evin efendisi. 2. Çelebi, seyyid:“jKqy/ü milletin efendisidir.” (M. Kemal). 3. Ululama sözü olup özellikle okumuşlara, ulema ile yazarlara ve kâtiplere özgü bir unvan, ağa karşıtı: Hoca efendi. 4. Hâkim, kadı, molla: İstanbul efendisi
2. Çelebi, seyyid:“jKqy/ü milletin efendisidir.” (M. Kemal). 3. Ululama sözü olup özellikle okumuşlara, ulema ile yazarlara ve kâtiplere özgü bir unvan, ağa karşıtı: Hoca efendi. 4. Hâkim, kadı, molla: İstanbul efendisi
3. Ululama sözü olup özellikle okumuşlara, ulema ile yazarlara ve kâtiplere özgü bir unvan, ağa karşıtı: Hoca efendi. 4. Hâkim, kadı, molla: İstanbul efendisi
4. Hâkim, kadı, molla: İstanbul efendisi