tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
ecel (II) a. [< Ar. ecell] Allah tarafından her yaratılmış için önceden takdir edilmiş hayat süresi, ölüm anı, hayatm sonu ölüm.
Kur’ân-ı Kerîm’de bu sö zün çok yönlü anlamları üzerin de durulmuş, pek çok ayette bu farkh anlamlar üzerinden me sajlar verilmiştir. Bunlarm te melinde, Kur’ân-ı Kerîm’de ge çen “Allah'ın öne alınamaz ve ge ri bırakılamaz takdiri. ” hükmü yatmaktadır.
Bunların yanmda sözünü ettiğimiz bu terim ile ügili en çarpıcı ayet, “En'âm su a resi” nde karşımıza çıkız yor. Bu ayette geçen mealen, “O, a sizi çamurdan yaratan, sonra e eceli takdir edendir. ” ibaresi, t “ecel” teriminin en belirgin ifadesidir.
Bunun yanında Hz. Peygamber’in hadislerinde de bu nterim ile ilgili ifadeler yer alsmaktadır. Bunlar arasmda, “Her insanın ecelinin önceden takdir i edildiği” r üzerinde durulur.
Ehl-i sünnet. olan bilim adamları ve tıp alanmda çalışanlar ile Mu'tezile bilginleri “ecel-i tabiî” ve “ecel-i ihtirâmî” a şeklindeki bir ayıe rımı pek uygun görmemekle beeraber bazı mezhepler arasında ihtilâflar söz konusu olmuştur. Mu'tezile ve Şi'â ehli insanın iki a.
eceli olduğunu savunurken ehl-i n sünnet ise Kur’ân-ı Kerûn’deki muhkem ayetlere dayanarak inh sanların tek eceli bulunduğunu, n bunun da ölümle gerçekleşecet ğini savunmuşlardır. u,