deccâl (I)

deccâl (I) a. [Ar.] Tek tanrıh dinlerde kıyamet alâmetlerinden sayılan ve insanları doğru yoldan saptırmaya çalışacağı ve olağanüstü güçlere sahip olduğu söylenen kimselere verilen ad. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de doğrudan doğruya geçmemektedir. Hz. Peygamber’e atfedilen rivayetlerde ise “el-mesîhü’ddeccâl” veya “mesîhü’d-delâle” biçiminde geçtiği kaynaklarda zikredilmektedir. Buna karşın Yahudilikte ve Hristiyanlıkta bu terimin çok kullanıldığı görülür. Özellikle Kitâb-ı Mukaddes’te Yuhanna’ıun mektuplannda “anti-christ” olarak Mesih’in düşmanı biçiminde nitelenen deccâl, “âhir zamanda zuhur edecek düşman.” diye telâkki edilmektedir.