Cum'a suresi

Cum'a suresi a. [< Ar. “Sûretü’l-Cum'a” (<u«Jl î^] Kur’ân-ı Kerîm’in altmış ikinci, iniş sırasına göre yüz onuncu suresi olup “Saf suresi” nden sonra ve “Fetih suresi” nden önce Mekke’de nazil olmuş ve on bir ayetten meydana gelmektedir. Adını dokuzuncu ayette geçen Cuma namazı sözünden almıştır. Surede peygamber göndermenin faydalan, vahyin yol göstericiliği ve Cuma namazmm saygınlığı anlatılmaktadır. Aynca son üç ayette, Cuma vakti gelince işi bırakmanm ve camiye giderek ibadetle meşgul olmanm, dönünce de yine Allah’ın izniyle geçim için çalışmaya devam etmenin gereği üzerinde durulmuştur.