tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
cem' (II) a. [Ar.] Bir erkeğin, aralannda akrabalık bağı bulunan iki kadm ile aynı anda evli olma durumunu ifade eden fıkıh terimi. İslâm hukukunda bir erkeğin en fazla dört kadm ile evlenmesi caiz görülmüştür. Ancak evlenilecek kadmlarm birbirleriyle akraba olmamaları şartı vardır. Kur’ân-ı Kerîm’de iki kız kardeşin aynı erkekle bir nikâh altmda olması haram olarak nitelenmiş (Nisa suresi, 4 / 23); Hz. Peygamber ise bir kadının halası veya teyzesi ile bir erkeğin nikâhı altmda olmasmı yasaklamıştır. Öte yanda Şi’â’dan Ca’feriyye’nin ehl-i sünnet mezhebinden bu konuda ayrıldığı, bu mezhebe göre teyze ve halanm rızası almarak yeğenleriyle aym nikâh altmda bulunmaları caiz görülmüştür.