Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Bed-nami- Bed-nam

ت بد نا م

ت بد نا م

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

eb)

  1. Bir kimsenin adinin kötüye çıkması; adı kötüyü çıkan, kınanan, yerilen, karalanan.
  2. tas, Melamet mertebesi ye hali. “Al

lah yolunda mücâhede ederler ve kınayanların kanımasından korkmazlar.”

Bilmeyesin bed-nâm u nam bir ola sana hâsu âmm
Bildinse ilmi temam gel imdi oku bir varak
Yünus _
Sözlüğe dön