عين
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
عين
- Bir şeyin özü; kendisi
- tas. Hak Teala. Ibn Arabi Futuhat'ta, “Tenzih ederim o zatı ki eşyayı icat etti, kendisi bu eşyanın aynısı olduğu halde,” demiştir, “Hak, zahir olanın aynısı olup halk ismini almıştır” (iv 187; kı 34).
Bir vücuddur cümle esyd ayn-ı eşyâdır Huda
Hep hüviyettir görünen yok Hudâ'dan maadâ
Gaybi Sun'ullah
Sâni' komuş adımız bizim şey yoksa
Biz kendi vücudumuzla bir şey değiliz
Nâbi