tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
ahit, -hdi a. [< Ar.ahd]
- “Antlaşma, taahhüt, yükümlülük, güven veren söz.” anlamında kelâm terimi. Kur’ân-ı Kerîm’de “mîsâk, kal ü belâ, ahid, belâ ahdi, rûz-ı elest, bezm-i ezel, bezm-i elest” gibi Allah ile kul arasındaki ahitlerden söz eden pek çok ayet yer almaktadır.
- Allah’a karşı olan yükümlülük, and, kasem.
- Padişah buyruğu, ferman, hatt-ı hümâyûn.
- tas. Allah ile kul arasında var olduğuna inanılan ahidleşme. Sûfîler, “bezm-i elesf’te Allah’ın “Rab” olduğunu ikrar etmeyi “ahid”, bu taahhüde bağh kalmayı da “ahde vefa” olarak benimsemişlerdir.