abede-i esnâm

Ç. CLJ o^) bk. abede-i evsân Abese suresi a. Ç^j^ ^^l [< Ar. “sûretü’l-abese” ] Kur’ân-ı Kerîm’in sekseninci, iniş sırasına göre yirmi dördüncü suresi olup “Necm suresi” nden sonra ve “Kadir suresi” nden önce Mekke’de nazil olmuştur; kırk iki ayetten meydana gelmektedir. Hz. Peygamber, Kureyş’in ileri gelenlerini İslâma davet ederken Müslüman olmak isteyen bir âmâ ile ilgilenmemesi üzerine indirilen bu sure, insanm değerinden, Kur’ân-ı Kerîm’in fazüetinden, toprağm verdiği nimetlerden ve kıyamet gününden söz eder