Abâdile

Abâdile, Arapça “Abdullahlar” anlamına gelir. Başına abd kelimesi getirilerek yapılan Abdurrahman, Abdülkuddûs, Abdülkādir ve Abdülkerîm gibi birleşik isimler için de kullanılır.

Tasavvufî anlamı

Tasavvuf dilinde abâdile, ilâhî isimlerden birinin tecellisini kendisinde belirgin biçimde gerçekleştiren kimseleri ifade eder. Sâlik, hangi ilâhî ismin hakikatine daha güçlü biçimde mazhar olmuşsa o isme nispet edilen kulluk vasfıyla anılır.

Meselâ el-Mün‘im, “nimet veren” demektir. Bu isme belirgin biçimde mazhar olan kul, Allah’ın nimet vericiliğini daha çok müşahede eder; kendisine ulaşan nimeti başkalarına yansıtması onun ahlâkında öne çıkar. Böylece isimle kul arasında rubûbiyet ve ubûdiyet ilişkisi kurulur.

Abdülcebbâr, Abdülmüntakim, Abdülkādir, Abdülhâdî, Abdülhalîm ve Abdüssabûr gibi isimler de aynı adlandırma mantığı içinde değerlendirilir.

Abâdile, “Abdullah” adının çoğuludur. Hadis bilgileri ve verdikleri dinî hükümlerle tanınan dört sahâbî için kullanılan ortak addır.

1. Abdullah b. Amr b. Âs (ö. 65/684-85)
2. Abdullah b. Abbas (ö. 68/687-88)
3. Abdullah b. Zübeyr (ö. 73/692)
4. Abdullah b. Ömer (ö. 74/693)