tarikat.orgKoca Ragıp Paşa, teftiş ve mürakabe maksadiyle tebdil giyinerek bir mahalleden geçerken, küçük bir yavrucağın ağladığını gördü. Çocuk, hem ağlıyor ve hem de yerde bir şey arıyordu. Paşa, yaklaştı ve sordu:
— Oğlum, bir şey mi kaybettin, neden ağlıyorsun?
— Annem bir metelik verdi ve bakkaldan tuz alıp getirmemi söyledi. Parayı kaybettim, bir türlü bulamıyorum. Biz, fakir bir aileyiz, annem dul ve ben çalışamayacak kadar küçüğüm. Kaybettiğim para başkalarına belki bir şey ifade etmez ama, bizim için kıymetlidir. Ustelik, parayı kaybettiğim için annem beni döver.
— Üzülme evlâdım, al ben sana beş kuruş vereyim, tuzu al, annene götür, üst tarafıyla da başka bir şeyler alırsınız.
— Olmaz, kimseden para alamam. Paranın üstünü saklasam da, mes'eleyi açıklasam da yine bana inanmaz. Bu mahallede insana beş kuruş verecek kabadayı yoktur.
— Peki, onun da bir çaresi var. Annene, kaybettiğin parayı arayıp ağlarken sadrazam Koca Ragıp Paşa beni gördü ve bu beş kuruşu o bana verdi, dersin olur biter.
— Anneme böyle bir şey aslâ söyleyemem, söylesem de inanmaz. Koca Osmanlı devletinin sadrazamı, kaybettiği metelik için ağlayan yetim bir çocuğa beş kuruş verir mi, der inanmaz ve beni yine döver.
Koca Ragıp Paşa, çocuğun zekâsına hayran kalmıştı. Onu, elinden tuttu ve annesiyle görüşmek üzere evlerine kadar gittiler. Kadına durumu anlattı ve izin verirse çocuğunu okutmak istediğini söyledi. Fakir kadıncağız, bu teklifi minnet ve memnuniyetle kabul etti o yetim çocuk Koca Ragıp Paşanın himayesinde okuyup yetişti, divan sahibi meşhur bir şair oldu.
Bu şair kimdir bilir misiniz? Meşhur şair HAŞMET...
Ne yâr-ı garı talih, ne izzü câh yapar;
Yaparsa hane-i maksudunu Allah yapar...