tarikat.orgEski zamanda bir zat. hacca niyetlenmişti. Henüz çok küçük ve mükellef bulunmayan oğlu da, babasıyle birlikte gitmek arzusunu izhar etti.
Kendisine, bu yolculuğun güç ve çok meşakkatli olduğu, zahmetlerine katlanamayacağı, biraz daha büyüdükten sonra gidebilecegi anlatılmak istenildiyse de çocuk dinlemedi ve babasiyle birlikte hacca gitmekte israr etti. Yaşının küçüklüğüne rağmen, ruhan kemale ermiş bulunan çocuk şöyle diyordu:
— Ey babacığım.. Bilirsin ki, ben Allahu teâlâ' ya ve onun Resûlüne âşıkım.. Onu, bu dünyada görebilmem mümkün değildir. Lûtfet, beni de beraberinde götür ki, hiç olmazsa zatına izafe edilen beyti ziyaret edeyim..
Çaresiz, çocuğu da hazırladılar ve baba - oğul bir kervana katılarak uzun bir yolculuktan sonra Mekke-i-mükerremeye var dılar. Harem-i şerife girmek üzere Bâb-üs-selâmdan içeri geçer geçmez, Kâbe-i-muazzamayı karşısında gören genç mü'min:
— Allah.. sayhası ile yere düştü ve Allah Allah diyerek âlem-i bekaya uçtu. Babası, guzyaşları ile yavrusunun cesedine kapanarak:
- Vah evlâdım.. Nöbet bende idi, sen daha pek genç, pek körpe idin diye sızlanırken, hatıftan bir sada geldi; sessiz, cihetsiz ve harfsiz dertli babanın kulagına şunlar bildirildi:
— Sen beytimi arzu ettin, geldin beytimi buldun. Oğlun.
beni arzuladı, beni buldu.. Oğlun, şimdi ne yerde, ne de cennettedir. O ancak, MAK'AD-I-SIDK makamındadır, denildi.
Evet; böyledir.. Orada, arayan aradığını bulur. Kimi dolar ile, kimi settar ile meşgul olur.. Kimi, ceket üzerine ceket giyerek Allah'ı unutur ve bunları gümrükten nasıl kaçıracağını düşünür. Kimisi de haccının kabul olunup olunmadığını tezek kür ve âhiret akabelerini tefekkür eyler.