tarikat.orgÖmer ibnül Hattap radiyallahu anh, hilâfeti zamanında kendi parası ile bir memur tutmuş, o memura günde üç kere kendisine seslenerek ölümü hatırlatmasını tenbih buyurmuştu. Me'mur, günde üç defa: «Ya Ömer, ölüm var!» der giderdi.
Bir gün, memuru yanına çağırıp: «Artık senı bu vaziteden allyorum» dediginde, memur Hz. Omer'e hitaben: «Bu güzel âdetinden vaz mı geçtin ya Halife?» dedi. Halife, sakalındaki beyaz kılı memura gösterip: «Senin haberine hacet kalmadı. Bizim haberci bizden, artık ayrılmayacak. Saç ve sakalına ak düşen kişi eğer akıl sahibi ise, ona, ölüm var demeye hacet kalmayacaktır buyurdu.
Buna kıyasen Osmanlı Padişahları Cuma namazı ve bayram namazı selâmlıklarında, camiden çıkarken, kendilerine bazı maaşlı memurlar tarafından, yüksek sesle: «Magrur olma padişahım! Senden büyük Allah var'» diye bağırılması için emir vermişlerdir. Adalete, ve kendinin fâni olup, baki olan Allahı unutmamasını, Devletinin nihayet bulacağını Allahın kudret ve kuvvetinin, kendi kudretinden üstün olduğunu;
o mülkü, devleti, Allahın ona bahşettiğini kendisine hatırl tırlardı.