Ehli-beyti Mustafa'dan, Imam Cafer-üs-Sâdık radiyallahu anh hazretlerine, bir zât lâyık olmayan sözleri söyledi.

Ehli-beyti Mustafa'dan, Imam Cafer-üs-Sâdık radiyallahu anh hazretlerine, bir zât lâyık olmayan sözleri söyledi. Hazreti Imam sabır edip, cevap vermedi. Yanında bulunan arkadaşlarina da müdahale etmemelerini tenbih ve işaret etti. O edepsiz Hz. İmama ağzına gelen ne kadar kötü şey varsa söyledi ve def'olup gitti. Bir müddet sonra, Imam kalkıp o adamın evine doğru yola koyuldu. Bunu gören eshabı da, imamı peşine düşüp o adamın evine vardılar. Imamın arkadaşları, Hazretin o adama kendine söylediklerine cevap vereceğini zannetmişlerdir. Şayet imama bir tecavüz olursa onu koruyacaklar ve o edebsiz herifin haddini bildireceklerdi.

Imam Cafer-üs-Sâdık, hasmının kapısını çaldı. O edepsiz herif kapıya geldiğinde Hazret, evlâdı Ahmed, ona şöyle hitab etti: «Az evvel bana bir takım sözler sarf eyledin. Sana cevap vermedim. Eğer bu söylediğiniz sıfatlar bende var ise, ben bu sıfatlardan tövbe edeceğime, bir daha bu sıfatlara bürünmeyeceğime dair sana söz veriyorum. Eğer, bana isnad ettiğin sıfatlar bende yok ise, seni af etmesi için Allaha dua ve niyaz edecegim. Bana söylediklerinden ötürü seni af ettim, hakkımı sana helâl ettim.» deyip kendisine ikramda bulunmuştur. Bu lûtfu gören adam Hz. Imamın ayağına kapanarak kabahatini itiraf edip, Allaha tövbekâr olmuştur...

Evlâdı Muhammedden olan bir kimseye de bu yakışır idi.

Cafer-üs-Sâdık da öyle yaptı. Sen de Ummeti Muhammed'densin. Sana yakışan gazabını yutup kızdığın kişiyi af etmendir.