Hayırsız, âsi bir evlâd, babası ölünce, anasının elinde, avucunda ne varsa yemiş tüketmiş.

Hayırsız, âsi bir evlâd, babası ölünce, anasının elinde, avucunda ne varsa yemiş tüketmiş. Her gün gelir para diye, anasına yapmadığı cefa, etmediği ezâ kalmazmış. Elinde, avucunda, sırtında, altında, üstünde ne varsa satıp savmış. Muhterem anasını bir lokma ekmeğe muhtaç etmiş. Yine bir gün gelir anasına (para ver bana) diye tutturur. Kadıncağız yok diyerek yeminirşâd, Cilt 1 — F: 12

ler ederse de, âsi evlâd (Var da vermiyorsun, seni öldüreceğimı)

diye, bıçağını çekerek anasını kanlar içinde yere serer. Bedbaht kadın, kanlar içinde yerde yatarken, evlâdına şefkatle bakıp.

(Aman buradan kaç. Eyvah seni polisler tutup hapis ederler.)

diyerek evlâdının bu halde iken dahi, hapse girmesine kıyamaz.

Evlâdını oradan uzaklaştırır. Ana bu, ana hakkını nasıl ödersin?

Ayağın taşa vursa ah anam diyorsun. Başımızdan geçen olaylara ismiyle de bizlere ortaktır.

Onun için, Allah celle kendisine ibadetten sonra ebeveyne ihsanı ve itaatı emir eyliyor. Üzerimizde haklarının ne derece olduğunu bu âyetle anlayalım. Allaha, kıyamet gününe, huzuru izzete hesap vermeye îmanımız var ise; onlara hürmet gösterir, ana diye hitap etmeyip anneciğim anacığım. Baba diye hitap etmevip, babacığım diye hitap etmemiz lâzımdır. Onları, isimleri ile çağırma. Onların herhangi bir teklifine üf deme. Allah Kur' anında, ana ve babanıza üf demeyin diyor. Haydar-ı Kerrar efendimiz, (Eğer üften daha hafif bir kelime olsa idi, Allah onunla ana ve babaya hitap etmeyi men ederdi) buyuruyor. Işine giderken, onların ellerini öp, (bir emriniz var mı?) diye onlara sor.

Akşam evine döndüğün zaman ananı kucakla, babanın ellerini öp, huzurlarında edeple otur. Onların yüzlerine merhamet ve sevgi ile nazar eyle ki, Allah, sana merhamet nazarı ile nazar eyleye. Onların sevdiklerine hürmet göster. Eğer rahmete kavu.ştular ise, onları her gün rahmet ile, Kur'an ile yad eyle. Hayatta kalan dostlarına anan, baban namına hürmet ve saygı göster ki haklarını eda etmiş olasın. Sen anana ve babana bu güzel muameleyi, Allahın sevdiği şeyleri yaparsan, evlâdın da sana aynı güzel şeyleri yapar. Sen, onlara fena muamele edersen evlâdın da sana aynı kötü muameleyi edecektir. Etme, bulma dünyasıdır bu!

Ne ekersen onu, biçersin. Merhamet edersen, merhamet olunursun. Ihsan edersen, ihsan olunursun. Hakaret edersen, hakaret olunursun.

Bu saydıklarım umum içindir. Ana ve babaya yapacağın için, ayrı bir muameleye tutulacağın muhakkaktır. Sen anneni yahut babanı döversen; muhakkak evlâdın da seni dövecektir.

Onları hoş tutarsan, evlâdın da seni hoşnud edecektir.

Aşağıya yazdığım hikâye, aklı selim sahibi isen, sana bu hususta kâfi gelecektir.