tarikat.orgMenâkıbnâmenin ilk anlatısı Emîr Sultan’ı henüz beş yaşlarında, babası Seyyid Ali ile Buhara sokaklarında yürürken tasvir eder. Karşılarına çıkan yaşlı ve yoksul bir bahçe sahibi, yıllarca emek verdiği bahçesindeki ağaçların çevredeki bahçeler meyve verirken kuruduğunu; ailesinin geçimini sağlayamaz hâle geldiğini anlatır. Seyyid Ali onu teselli eder, Emîr Sultan ise o sırada cevap vermez.
Rivayete göre Emîr Sultan gece kimseye haber vermeden bahçeye gider ve Allah’a dua eder. Sabah olduğunda bahçe sahibinin içine bahçesine gitme arzusu doğar. Oraya vardığında kurumuş ağaçların yeşerdiğini, yaprak ve meyve verdiğini görür; şaşkınlıkla dua ederken Emîr Sultan belirir ve olup biteni açıklar.
Haber Buhara’da yayılır; halk meyve mevsimi olmamasına rağmen bahçeyi görmeye gelir. Anlatı, metinde Emîr Sultan’ın çocukluk çağındaki ilk kerametlerinden biri ve yoksulun geçimine yönelen merhametin sembolü olarak kurulmuştur. Tarihî ziraat kaydı değil, XVI. yüzyılda derlenmiş gelenek anlatısıdır.