Hucurât sûresi, 26

(... ِ‫" )كُلﱡ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْ َم ْوت‬Her nefis/canlı ölümü tadacaktır..." 3. Âl-i İmrân sûresi, 185. (H)

Âsitân-ı aşka hıdmet-kâr olan anlar bizi

Kahr u lutfu dil-berin minnet gelür cânımıza
Gül ile gül hâr ile hem-hâr olan anlar bizi

Münsabığdır sıbğatu’llâh ile cism ü cânımız
Rengimiz içre muvâfık yâr olan anlar bizi

Hâb-ı gafletden uyandı kalbimiz irfân ile
Giceler tâ subha dek bîdâr olan anlar bizi

Sırr-ı vahdet rûşen oldu gayr-i Hakk’ı görmeyiz
Kendiliğin kendide bî-zâr olan anlar bizi

Her nefesde biz “ene’l-Hak” söyleriz tevhîd ile
Keşf-i aşkın dârına ber-dâr olan anlar bizi

Gül gibi hoş-bûyumuz âfâka doldu nutkıla
Bülbül ü pür-âteş ü pür-zâr olan anlar bizi

Gayb-ı mutlak gibi mestûruz mezâhirde yakîn
Cilvemizde Kâşif-i esrâr olan anlar bizi

Bu satırları (s. 118-125 ve 137-143) yazan ümerâ-yı mümtâze-i bahriyyeden
Ahmed Râsim Bey kardeşimdir. Sefîne-i Evliyâ’da onun da yazısı bulunmayı vesîle-i
şefâat addettiğimden tevâzuuna rağmen, bu ibâreyi fakîr söyledim, kendine cebren
yazdırdım. Cenâb-ı Hak ondan râzı olsun.

MEVLEVÎLER KISMININ ZEYLİ