Kardeşi Zeyd b. Ali ile samimi ilişki içindeydi; ancak Emevîler'e karşı gerçekleştirmek istediği, hazırlıkları iyi yapılmamış isyan hareketinin fayda vermeyeceği yolunda onu ikaz etmiştir.
Çerçeve. Bu ayrılık, Ehl-i beyt içindeki iki ayrı siyasî çizginin ilk belirgin ifadesidir: ilim halkasını sürdürerek sükûnet, yahut silahlı kıyam. Bâkır'ın öğrencilerinden bir kısmı — özellikle Ebü'l-Cârûd — sonradan Zeydiyye'ye geçmiştir.