Ara
Menü

Sûfî Emir Seyyid Mehmed Efendi

Sûfî Emir Seyyid Mehmed Efendi (ö. 1730), Eğirdir'den İstanbul'a gelerek Edirne ve Medine kadılıklarına yükselen, hac yolunda Tûr yakınında vefat eden Osmanlı âlimidir.

Vefat
1730
Unvan
Osmanlı kadısı ve fıkıh âlimi

Eğirdir'den İstanbul'a

Seyyid Mehmed Efendi Hamid sancağındaki Eğirdir'de doğdu. İstanbul'a gelerek Şeyhülislâm Ali Efendi aracılığıyla Sultan Bayezid Medresesi'nde bir hücreye yerleşti. Mülâzemetinin ardından 1106/1694-95'te Ebezâde Abdullah Efendi'nin çocuklarına muallim tayin edildi.

Medrese kariyeri

İvaz Efendi, Anbar Gazi, Damad Efendi, Hacı Hasanzâde, Zekeriyyâ Efendi'nin ikinci medresesi, Sahn-ı Semân, İbrahim Paşa-yı Atîk, Vâlide Sultan, Süleymaniye ve Süleymaniye Dârülhadisi'nde görev yaptı.

Kadılıklar

Yenişehir ve Edirne kadılıklarında bulundu. Receb 1142/Ocak-Şubat 1730'da Medine kadılığına tayin edildi; Şevval ayında deniz yoluyla Mısır'a, Zilkade ayında Süveyş'ten Hicaz yönüne hareket etti.

Tûr yakınında vefatı

Yolculuk sırasında rahatsızlandı ve Tûr dağı yakınlarında vefat ederek dağın eteğine defnedildi. Kaynak onu ilim ve nezâhet sahibi, özellikle fıkıhta akranlarından üstün, faydasız sözlerden uzak ve ibadete düşkün bir kişi olarak tasvir eder.

“Sûfî Emir” lakabının sınırı

Kaynakta “Sûfî Emir” adıyla meşhur olduğu açıkça belirtilir; fakat mürşid, tekke, hilâfet veya yol adı verilmez. Bu sebeple lakabı korunmuş, belirli bir tarikata aidiyet üretilmemiştir.

COĞRAFÎ HAFIZA3 coğrafî bağlantı
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi3 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol