Ara
Menü

Halil Paşazâde İbrahim Tâib Efendi

Halil Paşazâde İbrahim Tâib Efendi (ö. 1697), saray çevresinde yetişen, Sahn ve Mihrimah Sultan medreselerine yükselen ve Tâib mahlasıyla şiir yazan Osmanlı âlimidir.

Vefat
1697
Unvan
Müderris ve şair

Ailesi, saray ve tahsil çevresi

Halil Paşazâde İbrahim Tâib Efendi, İstanbul’da Halil Paşa’nın oğlu olarak dünyaya geldi. Saray çevresinde yetişti, ilmî tahsilini sürdürdü ve Şeyhülislâm Ali Efendi’den mülâzemet aldı. Ardından müderrislik yoluna girdi.

Medrese görevleri

1096 Rebîülevvelinde Eminü’l-ganem Medresesi’ne, 1099 Saferinde Ahî Çelebi Medresesi’ne tayin edildi. Hüsrev Kethüdâ, Kadıasker Mustafa ve Efdalzâde medreselerinden sonra 1106 Cemâziyelevvelinde Sahn medreselerinden birine geçti. Aynı yılın Zilkadesinde Edirnekapı Mihrimah Sultan Medresesi’ne getirildi. Bu çizgi, İstanbul medrese hiyerarşisindeki düzenli yükselişini gösterir.

Tâib mahlası ve Şeyhî’nin hocalığı

Şeyhî, İbrahim Efendi’yi ilim ve mârifetiyle tanınan, hoşsohbet ve iyi huylu bir kişi olarak anlatır; ayrıca gençlik yıllarında kendi hocası olduğunu kaydeder. Tâib mahlasıyla şiir yazdı. Kaynak şu beyti örnek verir:

Dil miyancılık eder mûy-ı miyân-ı yâre;
Cân verir böylece bir fâideli bâzâre.

Vefatı ve defni

21 Safer 1109’da vefat etti ve Edirnekapı dışında defnedildi. Vefatı üzerine Mihrimah Sultan Medresesi’ndeki görevi Tatar Murtaza Efendi’ye geçti.

COĞRAFÎ HAFIZAİstanbul
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Tâib mahlası

Tek beyit, şiir düzeni korunarak yayımlandı.

Metni gösterMetni daralt

Tek beyit, şiir düzeni korunarak yayımlandı.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 3, s. 2088-2089.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 3, s. 2088-2089
Ortak kaynak kataloğunu aç →