Ara
Menü

Sayfalar 394–401

960 kelime

Zînetü’l-Kulûb · kaynak sayfaları 394–401

Bir cennet bahçesidir, Kokar sünbül içinde, Muhammed lehçesidir, Okur bülbül içinde..

Eba-Bekir yâr-1 gar, Cümle ashap içinde;

Oldu ana hemcivar, Kaldı ahbap icinde.

Ömer adl ile kaim, Bunca hukkâm içinde, Osman hayâ misali, Su'danın içinde, Çift nur anin timsali, Şühedanın içinde..

Ali elhak velidir, Binbir mihnet içinde, Muhammed'in elidir, Tutar ümmet içinde..

Haseneyn'i anarız, Gözyaşları içinde, Mahşere dek yanarız, Yoldasları içinde..

Aşkî âciz bir kuldur, Ehl-i iyman içinde, Cennet ve cemal buldur, Yâr-ı ihvân içinde..

«TAZA RRÜ»

Merci-i hakiki sensin ilâhi, Kulunu nâmerde muhtaç eyleme..

Nimetin hâlıkı sensin ilâhi, Kulunu nâmerde muhtaç eyleme..

Kanaat tâcını başıma giydir, Gönlümü istignâ tahtına değdir, Kapında kul olmak, şahlıktan yeydir;

Kulunu nâmerde muhtaç eyleme..

Kendine kul eyle, Resûle ümmet;

Du-cihan luttunla bulalım himmet, Kalmasın arada minnet-ü zimmet, Kulunu nâmerde muhtaç eyleme..

Zâlimler önünde diz çökmeyelim, Kâfire yalvarıp bel bükmeyelim, Bir lokma uğrunda dil dökmeyelim, Kulunu nâmerde muhtac eyleme..

Namus-u hayâdan sıyırma bizi, Haramla, mekruhla doyurma bizi;

ilâhi! Rizandan ayırma bizi, Kulunu nâmerde muhtac eyleme..

Hiç kimse kabrine kefensiz gitmez, Kilni namete mihac eylemner, Det eyle kalbimden Bi libasi, Kulunu nâmerde muhtaç eyleme..

Tevekkül bâbında kulluk ganimet, ‘ul olan gayrıya eder mi minnet lenindir ilâhi. senindir nimet:

Kulunu nâmerde muhtac eyleme..

Aşkî'yi lûtfunla eyledin abâd, Mal verdin, nam verdin, hem iki evlâd;

Âhir-i ömründe kıl ona imdat, Kulunu nâmerde muhtaç eyleme..

«NIYAZ»

Derd-ü gamdan azâd et, Beni güzel Allahım..

Mahzun kalbimi şâd et, Benim güzel Allahım..

Emr-ü nehyin tutmadım, Sensin ancak penâhım, Göklere çıkar âhım, Affet benim günahım, Benim güzel Allahım.

Lûtfun çoktur bilirim, İsyanım çoktur benim, Yanıyor kalb-ü tenim, Affedersin eminim, Benim güzel Allahım..

Suçla karardı yüzüm, ünyayı görmez gözün Affeyle, budur sözüm Benim güzel Allahım..

Benim güzel Allahım..

«EL-MEDED»

Affet isyanm benim, Halim yaman Allahım, Ref'et nisyanım benim, Meded aman Allahım..

Defterim doldu siyah, Amelim tekmil günah, Sensin kuluna penâh, Meded aman Allahım..

Affına güvenirim, Sapında dilenirim Kovsan, yine gelirim;

Meded aman Allahım..

Ben, bir yüzü karayım;

Sana nasıl varayım, Ya kime yalvarayım, Meded aman Allahım..

Ömrümü ettim heder, Mücrimim, halim beter;

Bana KULUM de, yeter;

Meded aman Allahım..

Ümmet et Habibine, önüller tabibine Rahmeyle garibine Meded aman Allahım..

Lâ Taknatû buyurdun, Rahmetinle doyurdun Kullarına duyurdun Meded aman Allahım..

Aşkî'yi azâd eyle, Cemalinle şâd eyle, KULUM diye yâd eyle, Meded aman Allahım..

«RAHIM ALLAH»

El açanlar mahrum kalmaz, Kerem eyle Kerim Allah..

Sermeyle ey Rahim Alan Halim ayân, günahkârım;

Zâtındadır bütün kemal, Hüküm senin yâ zel-celâl, Kıl tecelli göster cemal, Lûtfeyle ey Hakim Allah..

Kul dayanmaz gazabına, Sabredemez azabına, Dehalet eyler bâbına, Bahsevle ey Alim Allah..

Aşki kulun boynun büker, Padiyo Asm Alka.

«DUA»

Yâ ilâhi! Sana açtım elimi, Bu firkatle bükme benim belimi, Kolaylastır dosta giden yolumu, Arsı tutan meleklerin aşkına..

Firak ile görmez oldu gözlerim, Anlaşılmaz oldu gayrı sözlerim Ben, sabrile vuslât demin özlerim;

Sen kavustur Cebrail'in askına..

Reddetmezsin - Hâşâ - sana geleni, Ağlatmazsın bu dert ile güleni, Mahrum koymaz şâd edersin bileni, Gel buluştur Mikâil'in aşkına..

itsin artık bu ayrılık, bu çile eva mıdır düssün ehl-i ask dil Vimetini verdin kâfire bile, Tar ulastır israfil'in askına.

Aşki der ki, penâhımsın ilâhi!

Dü-cihanda felâhımsın ilâhi!

Sen Rabbimsin, Allahımsın ilâhi!

Olgunlaştır Azrail'in aşkına..

«CEMAL-İ-İLÂHI»

Lûtfuna mazhar olan, Cennetine girmez mi?

Hak rızasını bulan, Cemalini görmez mi?

Ask ile püryan olan, Dualina cme miz Emr-ü nehyin gözeten, Nefsiyle cihad eden, Hakkın yolundan giden, Dağları devirmez mi?

Aşkullah ile yanan, Zikr-i hakla uyanan, Hak rengine boyanan, Nefsin yere sermez mi?

Bulan kulluk izzeti, Tadan tâ'at lezzeti, Terkeyleyen gılzeti, Yolunda can vermez mi?

Mülke mağrur olanı, Nefsi yüce bulanı, Dünyaya aldananı, Seytan bile yermez mi?

Aşkî buldu medarın, Gördü hakkın didarın, Dosta varıycak yarın, Güllerinden dermez mi?

«BEŞ VAFİT NAMAZ»

Alâmet-i iymandır; rül a kuvvet, kalbe nûr, Selâmet-i insandır, onda huzur bulunur;

Delâlet-i irfanıdır, onda urûc olunur;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Okunan bu ezanlar, bil ki dâvet-i Haktır;

Bir gün bütün mahlûkat, huzurda olacaktır;

Namaz kılan, ecrini cennette alacaktır;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Emr-i hakla sûrunu üfleyince israfil, Döğünecek o demde, namaz kılmayan gafil;

Şefi' olacak sana, kıldığın her nevâfil;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Mahşer günü, ilk sual namazından sorulur;

Namaz kılmayan gafil, onda pek çok yorulur;

Mü'minlere defteri, sağ yanından sunulur;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Günahlardan arınır elin, ayağın, yüzun;

Abdest aldıgın zaman, nura bulanır ozün;

Tevhid olursa sözün, cemali görür gözün;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Seher vakti uyuma! Gaflet zamanı değil;

Seni namaz kurtarır, nefsin gümanı degil;

Uykunun faydası yok, ruhun amanı degil;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Sabah namazlarında, kabul olur her niyaz;

Ogle namazlarında, şifa bulur her maraz;

Rizayı hakka vasıl olmak değil mi garaz, Hakkın en çok sevdigi bir ibadettir namaz..

ikindiyi kılanlar, âzad olur cahiymden;

Selâm iner secdede, kula Rabbürrahiymden;

Âkıl isen örnek al, Hazreti ibrahim'den;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Acele et akşama, vakti pek çabuk geçer;

Bukşam namazı kilan, ceheb hülesin biçer;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Yatsı namazı kula, sanki mi'râc gibidir;

Hakin en ok sevap br li decl anas.

Vitir namazlarında, Hakka erenler erdi;

Huzur-i Kibriyâda Hakkı görenler gördü;

Rahmeten-lil-âlemiyn, sana bir berat verdi;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz..

Aşki der ki: (Ey kardeş! Gel namaza duralım, Teneşire vurmadan, secdeye baş vuralım;

Cennet bahçelerinde, bir yüce köşk kuralım;

Hakkın en çok sevdiği bir ibadettir namaz.)

«NAMAZ VE IYMAN»

Mü'minim diyen insan, Hiç namazdan kaçar mı?

Görmüşken bunca ihsan Küfre kapı açar mı?

Terk-i tâ'at eyleyen, Calan, gıybet söyleyen Seytanı dost belleyen İyman ile göcer mi?

Kıyam, rükû etmeyen;

tkrarında durmayan, Nefse dizgin vurmayan, Hak Resûle uymayan, Hiç Kevser'den içer mi?

Namazını kılmadan, Hak rızasın bulmadan, Kâmil mü'min olmadan, Mevlâ rahmet saçar mı?

İymanı tâc edenler, Zikri minhâc edenler, Her gün mi'râc edenler, Ağyar ile uçar mı?

Aşkî! Arif ol anla, Mil nama za lan nizanta Hayrı, şerri seçer mi?

F: 27