Hâhiş-i dünyâ olanlar dâima sekrândadur

1Hâhiş-i dünyâ olanlar dâima sekrândadur

2Münkir-i nimet olanlar bî-gümân hüsrândadır

3Çün bu a’zâ-yı râiyyet olmaya sarf-ı vücûd

4Fikrin icra etmemiştir hem-çünân küfrândadır

5Bu denî ahvâl-i dünyâyı sabîler lübine

6Benzedüp fânî görürse ol kişi irfândadır

7Kim ki âşkın curasından çünkü nûş etdi ezel

8Lâ-cerem ol şevk-i rûhâni ile ümrândadır

9Bilmeyen ilm-i ledünnü şeb-pere mürği misâl

10Ol ki zulmetde kalupdur dil ana bürhândadır

11Zail olamam mukarrer nakşa meyl etme sakın

12Âşık-ı nakkaşa sâdık ibretle ol, hayrândadır

13Vasl-ı yâr bu tende dildar olmaz ise ger kişi

14Hâ’ib-i hâsir kalır ol anda derd giryândadır

15Şer-i Hakk’ı hıfz içün hısn eyleyüp şer’i gözet

16Kim ede tahkîk-i şer’i mutlaka üryândadır

17Bahr-ı aşkın gar’ına ğavvâs oluban dalmışam

18Cümleten celb-i meta’um lü’lü vü mercândadır

19Çün şifâ-yi feyz-i lutfun sadrına oldu nasib

20Söylemez Mısrî hilafı kâri-i Kur’andadır.