1Bilenler vech-i cânânı bu cism ü cânı neylerler,
2Görünse şemsin envârı meh-i tâbânı neylerler.
3Bugünkü cennet-i irfâna dâhil olsalar uşşâk,
4Yarınki va’d olan hûri veya gılmanı neylerler.
5Bugün âmâ olan yarın dahi âmâ olur elbet,
6Aça gör cân gözün kim bî-basar nâdânı neylerler.
7Sülûk ehline insan sohbetin bulmak durur maksud,
8O sohbet kim bulunsa sohbet-i hayvânı neylerler.
9Gönül duymazsa vicdân ile Allah’ı hakîkatçe,
10Mücerred dildeki ilmi veya irfânı neylerler.
11Ne hâsıl şol ibâdetten riyâ ve ucb ola anda,
12Gider şirki gönülden Hakk’a kim tuğyânı neylerler.
13Salât-ı ehl-irfân kıblesidir "semme vech-ullâh"
14O veche kul olanlar tâat-ı noksânı neylerler.
15Niyâzî "küntü kenzen" sırrını kendinde buldunsa,
16Süleymen tahtını, ya hikmet-i Lokmân’ı neylerler.