Ey garib bülbül diyârın kândedir,

1Ey garib bülbül diyârın kândedir,

2Bir haber ver gülizârın kândedir,

3Sen bu ilde kimseye yâr olmadın,

4Var senin elbette yârin kândedir.

5Arttı günden güne feryâdın senin,

6Âh-u efgân oldu mu’tâdın senin,

7Aşk içinde kimdir üstâdın senin,

8Bu senin sabr-u karârın kândedir.

9Bir enisin yok aceb hasrettesin,

10Rahatı terk eyledin mihnettesin,

11Gece gündüz bilmeyüp hayrettesin,

12Yâ senin leyl-ü nehârın kândedir.

13Ne göründü güle karşı gözüne,

14Ne büründü baktığınca özüne,

15Kimse mahrem olmadı hiç râzına,

16Bilmediler şeh-süvârın kândedir.

17Gökte uçarken seni indirdiler,

18Çâr-ı unsur bendlerine urdular,

19Nûr iken adın Niyâzî dediler,

20Şol ezelki itibârın kândedir.