Sırr-ı Hakk’ı nicesi fâş eyleyem ben, ey sikât,

1Sırr-ı Hakk’ı nicesi fâş eyleyem ben, ey sikât,

2Kânı ancak remz ile etmiş beyân ehl-i nikât.

3Her ne denlü âşikâr etsem hafâsın artturur,

4Ol ayân iken anı örter delâil beyyinât.

5Anı tevhid eylemez illâ ki şirk ehli eder,

6Vahdet-i Hakk’ı duyanın dili lâldir aklı mât.

7Her ne kim fevkal-ulâ taht-es-serâda var durur,

8Zât-ı vâhiddir veli göründü nice bin sıfat.

9Zâtı birdir lîk evsâfına gâyet yok durur,

10Gör bu fânusu ki anın şem’i oldu nûr-i zât.

11Zâhir ü bâtın kamusu bir fenerdir gayri yok,

12Şem’i insân oldu fânusu cem-i mümkinât.

13Ey Niyâzî Âdem oldu çün cihânın şu’lesi,

14Bahş olur Âdem deminden âleme rûh-ul hayât.