1Tâlib-i Hakk’ın devâsız derd durur sermâyesi,
2Anın içün âh u zâr olur hemîn hem-sâyesi.
3Âşıkın ma’şûk yolunda derdi arttıkça müdâm,
4Artar anın dembedem akrân içinde pâyesi.
5Tâatın ihlâsa ermez ilm ile amâl ile
6İzzeti ko zilleti tut oldur anın mâyesi.
7Arz-ı vâsi ister isen kâmilin gir kabzına,
8Arş u kürsîden geniştir bir velînin âyesi.
9Ârifin gönlünü bilmez kandedir halk-ı cihân,
10Ol ki Ankâdır yere düşmez bil anın sâyesi.
11Kim ki "mazagal-basar" sultânının tıflı ola,
12Mısrı’yâ şol feyz-i akdes nûru oldu dâyesi.