Devredüp geldim cihâna yine bir devrân ola,

1Devredüp geldim cihâna yine bir devrân ola,

2Ben gidem bu ten sarâyı yıkıla virân ola.

3Cûş edüp ummân-ı can cismim gemisin dağıda,

4Yerler altında tenim toprak ile yeksân ola.

5Bu vücudum dağı kalka atıla yünler gibi,

6Şeş cihâtım açıla bir haddi yok meydân ola.

7Dört yanımdan nâr u bâd u âb u hâk ede hucûm,

8Benliğim anlar alup bu varlığım talân ola.

9Dağıla terkibim otuziki harf ola tamâm,

10Nokta-i sırrım kamûnun cevherine kân ola.

11Cümle efkâr-ı havâssım haşr ola bu arsada,

12Kalkalar hep yeniden sankim bahâristân ola.

13Yevm-i Tüblâ’dır o gün her mânâ bir sûret giyer,

14Kimi nebat ve kimi hayvan, kimisi insân ola.

15Kabrime dostlar gelip fikredeler ahvâlimi,

16Her biri bilmekte halim vâlih ü hayrân ola.

17Her kim ister bu Niyâzi derdimendi ol zaman,

18Sözlerini okusun kim sırrına mihmân ola.