Teşne-i bahr-ı mûhît olan dile reş neylesin,

1Teşne-i bahr-ı mûhît olan dile reş neylesin,

2Tûti-i sükker-feşân uftâdeye keş neylesin.

3Cür’a-i sahbâ-i zât-ı nûş edip temkin bulan,

4Afitâb olan gönül telvîn-i meh veş neylesin.

5Arifin esrârı settâr olduğun etme aceb,

6Tâ’n eder zâhid denilen div-i serkeş neylesin.

7Âdemin vechinde Hakk’ı görmedi iblîs-i lâin,

8Sûretâ gördüğü bir şekl-i munakkaş neylesin.

9Can Niyâzî ehl-i aşka nazikâne va’z eder,

10Ehl-i nefs olan işitmez dil-i müşevveş neylesin.