ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
6 sonuç · “Tahrîc”
01tahrîc (I)
tahrîc (I) a. [Ar.] Hadis biliminde, çoklukla hadislerin aslî kaynaklarını ve isnadlarını bet lirtme yöntemi.
tahrîc (II)
tahrîc (II) a. [Ar.] fik. İslâm hukukunda, mezhep birikimini T önemli bir kaynak olarak kabul eden ve fıkıhla ilgili bilgileri toplama süreci.
tahrîc-i icmâlî
Hadis biliminde, bir hadisin senedsiz olarak aslî t kaynaklara dayandırılmaksızm rivayet edilmesidir
tahrîcü’l-menât
fık. Fıkıh usulünde, t nassla veya icmâ ile belirtilmeyen ve belirli bir hüküm ya da yaptırım için illet olmaya elverişli bir durumu ve niteliği belirleme işi için kullanılan terim
Tahrîc
Çıkarma, meydana koyma; hadîs-i şerîflerin kaynağını, nasıl geldiklerini, kimlerin naklettiklerini, sahih ve zayıflık gibi derecelerini bulup gösterme, bildirme işi. Hadîs âlimlerinden Irâkî, İmâm-ı Gazâlî hazretlerinin İhyâu ulûmiddîn isimli kıymetli eserindeki hadîslerin tahrîcini yapmıştır. (Kâtib Çelebi)
Eshâb-I Tahrîc
Hanefî mezhebinde, kısa bildirilmiş olup, iki türlü anlaşılabilen hükümleri açıklayarak bir mânâsını seçen dördüncü tabaka âlimleri. Ebû Bekr Ahmed Râzî ve Ebû Abdullah El-Cürcânî gibi âlimler, eshâb-ı tahrîcdendirler. (İbn-i Kemâl Paşa)