Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

6 sonuç · “Tahrîc

01
Sözlük

tahrîc (I)

tahrîc (I) a. [Ar.] Hadis biliminde, çoklukla hadislerin aslî kaynaklarını ve isnadlarını bet lirtme yöntemi.

02
Sözlük

tahrîc (II)

tahrîc (II) a. [Ar.] fik. İslâm hukukunda, mezhep birikimini T önemli bir kaynak olarak kabul eden ve fıkıhla ilgili bilgileri toplama süreci.

03
Sözlük

tahrîc-i icmâlî

Hadis biliminde, bir hadisin senedsiz olarak aslî t kaynaklara dayandırılmaksızm rivayet edilmesidir

04
Sözlük

tahrîcü’l-menât

fık. Fıkıh usulünde, t nassla veya icmâ ile belirtilmeyen ve belirli bir hüküm ya da yaptırım için illet olmaya elverişli bir durumu ve niteliği belirleme işi için kullanılan terim

05
Sözlük

Tahrîc

Çıkarma, meydana koyma; hadîs-i şerîflerin kaynağını, nasıl geldiklerini, kimlerin naklettiklerini, sahih ve zayıflık gibi derecelerini bulup gösterme, bildirme işi. Hadîs âlimlerinden Irâkî, İmâm-ı Gazâlî hazretlerinin İhyâu ulûmiddîn isimli kıymetli eserindeki hadîslerin tahrîcini yapmıştır. (Kâtib Çelebi)

06
Sözlük

Eshâb-I Tahrîc

Hanefî mezhebinde, kısa bildirilmiş olup, iki türlü anlaşılabilen hükümleri açıklayarak bir mânâsını seçen dördüncü tabaka âlimleri. Ebû Bekr Ahmed Râzî ve Ebû Abdullah El-Cürcânî gibi âlimler, eshâb-ı tahrîcdendirler. (İbn-i Kemâl Paşa)