tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
2 sonuç · “Mahcûr”
01abd-ı mahcûr
abd-ı mahcûr a. fık. Evlilik ve benzeri akitlerden menedilmiş köle. Bu konumdaki köleler, sahibinin izni veya onayı olmadıkça nikâhlanamaz, rehin olamaz veya alış veriş karşılığı olarak kullanılamazlardı.
Mahcûr
Çocukluk, sefîhlik, delilik, kölelik, bunaklık vs. gibi çeşitli sebebler yüzünden malını tasarruf hakkından, kullanmaktan men edilen kimse. (Bkz. Hicr) Mahcûr iki kısımdır: 1- Çocuk, deli ve maraz-ı mevt (ölüm hâlinde) bulunanlar. 2- Hâkimin hükmüyle mahcûr olanlar, medyûnlar (borçlular), ma'tûhlar (bunaklar), rakîkler (köleler), eblehler (ahmaklar) ve mâcinler yâni kötü din adamlarıdır. (Fetâvâ-i Hindiyye) Çocuk kendi malını kullanmaktan mahcûr olduğu gibi, başkasına hizmet etmesi de, ancak velîsinin izni ile câiz olur. (Abdülganî Nablüsî)