tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
4 sonuç · “Havâss”
01havâssü’l-eşyâ
GL^l ^Iji) Evrendeki varlıklarm kendi oluşumlannı sağlayan yapısal farklılıklarının, kendilerini başka varlıklardan ayıran özellikler için kullanı ha lan kelâm terimi.
havâssü’l-Kur'ân
İslâm inancına göre ha “esmâ-ı hüsnâ” (bk. bu madde) ile bazı surelerin veya ayetlerin dileklerin kabulündeki etki ve gücünü ifade eden bir terim. Bu söz aynı zamanda bu konuda kaleme almmış olan eserlere ortak ad da olmuştur.
havâssü’l-havâs
tas. En saygın ve âlimlerin en büyüğü ya da ulusu.
Havâss
Seçilmişler. İlimde ve tasavvuf yolunda yüksek dereceye ulaşmış olan zâtlar. Sultanlar, milletin malını zâlimler ve haydutlardan korudukları gibi; havâss da, avâmın (dînî ilimlerden haberi olmayan câhillerin) îtikâdını (inancını) bid'atçilerin (sapıkların) şerrinden korurlar. (İmâm-ı Gazâlî) Üç çeşit oruç vardır: Birincisi avâmın yâni câhillerin orucudur. Bunların orucu; yimek, içmek gibi şeylerle bozulur. İkinci derece, havâssın orucudur. Bunların orucu, fıkh kitaplarında bildirilen şeylerle bozulduğu gibi gıybet (başkasının dedi-kodusunu yapmak), yalan söylemek, söz taşımak ve harâma bakmakla bozulur. Üçüncü derecede de Ehass-ül-havâssın (cenâb-ı Hakk'a yakınlık kazananların en hâlisi olanların) orucudur ki, bunların orucu, Allahü teâlâdan başka bir şeyin kalbe girmesi ile bozulur. (İmâm-ı Gazâlî) Avâmın tövbesi günâhtan; havâssın tövbesi gafletten Allahü teâlâyı unutmaktandır. (Zünnûn-i Mısrî) Havâss, iyi amelleri (güzel işleri) kendilerinden değil, Allahü teâlâdan bilir. (Ebû Osman Mağribî)