يلك
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Bir kişinin yaşayan bir mürşidle fiziksel olarak görüşmeden, Hz. Peygamber’in veya daha önce yaşamış bir velinin ruhaniyetinden terbiye ve feyiz aldığına inanılan mânevî intisap biçimi.
Adını, Hz. Peygamber’i görmediği hâlde ona derin bağlılığıyla tanınan Üveys el-Karanî’den alır. Üveysîlik bağımsız ve tek merkezli bir tarikat değil, farklı geleneklerde görülen ruhânî aktarım açıklamasıdır.