Ara
Menü

Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî

Bağdat'ta şeyhü'ş-şüyûh olarak tanınan Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî, tasavvuf âdâbını ilim, ahlâk ve kurumlar çerçevesinde sistemleştiren Avârifü'l-Maârif'in müellifidir.

Doğum
1145
Vefat
1234
Unvan
Sühreverdiyye pîri, fakih, muhaddis ve Avârifü'l-Maârif müellifi

Hayatı ve eğitimi

539/1145'te Sühreverd'de doğdu. Amcası Ebü'n-Necîb Abdülkāhir es-Sühreverdî'nin yanında yetişti; fıkıh, hadis ve tasavvuf eğitimi aldı. Bağdat'ta geniş bir irşad ve öğretim çevresi kurdu.

Şeyhü'ş-şüyûh

Abbâsî halifesi en-Nâsır döneminde ribat ve tasavvuf çevreleriyle ilişkili resmî görevler üstlendi; diplomatik elçiliklerde bulundu. Bu yönüyle yalnız tekke içinde değil, dönemin siyasî ve ilmî ağlarında da etkiliydi.

Avârifü'l-Maârif

En etkili eseri, sûfî ilimlerinin kaynağından şeyh-mürid âdâbına, semâ ve halvetten kalb-nefis tahlillerine kadar uzanan 63 bölümlük Avârifü'l-Maârif'tir. Eser yüzyıllarca medrese ve tekke çevrelerinde okunmuş, şerh ve tercümelere konu olmuştur.

Ağ ve yol