Ömer Sikkînî

Adı ve ilk kaynaklar

XV. yüzyıl kaynaklarında Sultan Âmir Dede, Emîr Sikkînî ve Bıçakçı Emîr Dede adlarıyla anılır. “Ömer” adı daha geç kaynaklarda yaygınlaşmıştır. Göynüklü veya Bursalı olduğuna dair farklı kayıtlar vardır; bıçakçılıkla ilişkisi sebebiyle Sikkînî nisbesiyle tanındığı kabul edilir.

Hacı Bayram çevresi

İlk terbiyesini Somuncu Baba'dan aldığı rivayet edilir; kaynakların birleştiği nokta Hacı Bayrâm-ı Velî'nin halifesi olmasıdır. Hacı Bayram'ın vefatından sonra Göynük'e yerleşti. Akşemseddin ile arasında geçtiği nakledilen hilâfet tartışmaları, Bayramiyye'nin Şemsiyye ve Melâmiyye yönelişlerini açıklayan gelenek hafızasının parçasıdır.

Melâmî yol

Taç ve hırkanın ateşe atılması menkıbesi, özel kıyafet ve görünür tarikat sembollerinin terkini anlatır. Ömer Dede'nin çevresi şekilci erkân yerine sohbeti, iç denetimi ve şöhretten sakınmayı öne çıkardı. Silsile Bünyâmin Ayâşî üzerinden sürdü.

Vefatı

880/1475'te vefat ettiği kabul edilir; kabri Göynük'tedir. Menkıbeler tarihî biyografiden ayrı gelenek içi anlatılar olarak değerlendirilir.