ŞEYH MUHAMMED ZÂFİR EFENDİ

Muhammed Zâfir el-Medenî diye yâd olunur. 1244 sene-i hicriyyesinde (1828)
Trablusgarb’da Mısrata’da, dünyâya kadem-nihâde olmuştur. Pederleri, bâlâda zikr olunan
Şeyh Muhammed Hasan Zâfir el-Medenî’dir. Vâlideleri, Kamer Hanım’dır. Ondokuz,
yirmi yaşına kadar Mısrata’da bulunup, ibtidâî tahsîlden sonra Tunus ve Cezâyir’de
seyâhat ve Mısır tarîkiyle Medîne-i Münevvere’ye azîmet eyledi ve bu sırada erbâb-ı ilm ü
irfândan pek çok kimselerin mazhar-ı ılm ü feyzi oldular.

Peder-i ekremlerinin dâhil-i dâire-i terbiyetleri olduğundan, tarîkaten ondan hilâfet
aldılar.

Trablus’a avdetlerinde kırküç yaşına kadar kaldılar. Birâderleri Şeyh Hamza,
İstanbul’a gelmiş ve Pertevniyal Vâlide Sultân’ın mazhar-ı iltifâtı olmuşidi. Vâlide Sultân,
intisâb etmek ârzûsunu izhâr edince, “Efendim, büyük birâderim ehl-i kemâldir, fakîre
müsâade buyurunuz, gideyim onu getireyim.” deyip da'vet-i vâkıa üzerine almış getirmiştir
ki, Sultân Abdülazîz devrine müsâdif 1287/(1870) senesindedir.

Mahmûd Nedîm Paşa, Trablus vâliliğinde müşârünileyhi iyi tanıdığından, Vâlide
Sultân’a medh edip, bu sırada Şehzâde Abdülhamîd Efendi dahi Hz. Şeyh’e meclûb olmuş
ve intisâb etmiştir. Unkapanı civârında Üçmihrâblı Câmii yakınında bir hâne istîcâr edilip,
üç sene kadar bulundular. Abdülhamîd merhûm, buraya tebdîlen gelir gidermiş.
1290/(1873) târîhlerinde, bir saraylı hanım ile izdivâc etti. Bu sırada memlekete gitti geldi.
Ba’dehû, Medîne-i Münevvere’ye âzim oldu. 1293/(1876)’te Abdülhamîd Hân câlis-i taht-ı
saltanat olunca şeyhini da'vet etti. Nihâyet-i ömürlerine kadar burada kaldı. Üç def'a
memleketine avdet temennîsinde bulunduğu hâlde, bırakmadılar. Beşiktaş’ta, Yıldız
yolundaki dergâh-ı münîfı inşâ ile Hz. Şeyh’i burada alıkoydular.

1321 senesi şehr-i Recebinin ikinci (24 Eylül 1903) Cuma gecesi, ya'nî leyle-i
Regâibde terk-i âlem-i nâsût eylediler. Dergâh ittisâlinde defn olunup, üzerine mükellef bir
türbe binâ ettirdiler.

Âlim, fâzıl, ârif, edîb, kâmil bir zât idi. Pâdişâhın devre-i ikbâlinde, âmâl-i
dünyeviyye peşine düşmeyen, gûşe-i vahdeti ihtiyâr eden eâzımdandır. Orta boylu,
melîhu’l-vech mahbûbu’l-kulûb bir zât-ı âlî-kadr idi. (Kaddesa’llâhü sırrahû)

Cezâyir ulemâsından, Fas Müftüsü Şeyh Muhammed b. Azûz, Ahmed Zâfir, İbrâhîm
Zâfir Efendiler hulefâsındandır.

el-Envâru’l-Kudsiyye fî Tenzîh-i Turukı’l-Kavmi’l-Aliyye, el-Envâru’s-Sâtı'
ve’l-Bürhânu’l-Kâtı' ve Akrabu’l-Vesâil li-İdrâki Maâlî Müntehabi’r-Resâil cümle-i
âsârındandır.

Ondört erkek, dokuz kız evlâdı olmuştur. İbrâhîm Zâfir Efendi el-yevm câ-nişîndir.

Haremleri: Deblec Hanım 1330 Zi'l-hicce’sinde (Kasım 1912) irtihâl etmekle türbe
civârına defn olunmuştur.

Manzûme-i âtiyye Hz. Şeyh’indir:

،‫فوض اﻷمر إليك‬
.‫تجد الخير هنالك‬

،‫إن في التفويض سرا‬
.‫ساريا في كل سالك‬

،‫واترك التدبير واسمع‬
.‫اتق قول من قال بذلك‬

،‫ﻻ تدبر يا حبيبي‬
.‫تبق لﻸشياء مالك‬

،‫مالكا قوﻻ وفعﻼ‬

.‫رائق الفكر كذالك‬

"Bir iş sana havale edildiği zamân, bunda hayır bulursun,
Bu havalede her sâlike sirâyet eden bir sır vardır.
Tedbiri bırak da, şöyle diyen kişinin sözüne kulak ver;
“Ey dost! Hiç bir tedbir alma ki, her şeyin tek mâliki kalasın.
Bu mâlikiyyet söz ve fiildedir. Böylece endişelenmekten sakın." (H)

TARÎKAT-I ALİYYE-İ DESSÛKİYYE

Sühreverdîyye kolundan münşeâbtır.

- Hz. Şihâbeddîn-i Sühreverdî (Kaddesa’llâhu sırrahû )
- Şeyh Nûreddîn Abdussamed (Kaddesa’llâhu sırrahû)
- Şeyh Necmeddîn Mahmûd-ı İsfahânî (Kaddesa’llâhu sırrahû)
- Pîr-i muhterem Hz. İbrâhîm ed-Dessûkî (Kaddesa’llâhu sırrahû)